De Carbagerun, het reisverlag

Wij hopen jullie hier gedurende de Carbagerun dagelijks op de hoogte te kunnen brengen van de nieuwste ontwikkelingen en onze opdrachten. Mocht hier even geen allerlaatste update staan, kijk dan s.v.p. op onze Twitter of Facebook pagina.

Dag 1: Hardenberg - Kopenhagen

Het was vroeg opstaan op de eerste dag. Vanaf een uur of 8 moesten we al in Hardenberg zijn. Om half zes reed onze Carbagebak weg in Krimpen en een kwartiertje later vertrok ook Erwin uit Doetinchem om vlak voor Hardenberg over te stappen uit z’n C4 in de 405!
We hadden tijdens de introductiedag al de nodige auto’s gezien maar wat hier vandaag in Hardenberg aan de start stond was nog mooier, maffer, leuker, gekker en vooral origineler dan we verwacht hadden. Slechts een enkeling heeft alleen z’n startnummer erop geplakt. De meesten zijn driftig aan de gang geweest met verf, stickers, zwaailichten en vooral veel herrie makende accessoires. Zo was het in Hardenberg qua geluid en drukte net de Tilburgse kermis (en gezien de kleding van menigeen denken we hierbij vooral aan roze maandag!).

Erg leuk was dat Gerdien, Nicolette en June er waren, maar ook Opa en Oma Wiesenfeld en Nap en Edward waren er om ons uit te zwaaien.

Toen het startsein eenmaal geklonken had reden we door een ware haag van toeschouwers weg van de startplaats om richting een parkeerplaats te rijden waar wij onze opdrachten eens gingen bekijken.

Een vijftal omschrijvingen moesten wij “vertalen” naar plaatsen of bezienswaardigheden. Met dank aan Internet (lang leve de Dongel van Caroline) hadden we de antwoorden snel gevonden en kon de speurtocht naar de locaties beginnen.

Ter plekke moesten we op de foto met bijv. het plaatsnaambord of een beeld wat wij daar tegenkwamen. Ook moesten we met een 1000 jaar oude Lindeboom op de foto.

En als klap op de vuurpijl, een foto van de woning van Dieter Bohlen (van Modern Talking). Een groot huis aan een erg stil straatje. Wij waren gelukkig vroeg ter plekke, want nadat wij en een ander aantal Runners het straatje onveilig gemaakt hadden bleek Dieter (of een andere rijke bewoner) de politie gebeld te hebben. Hebben wij gelukkig geen last van gehad en wij hebben keurig de foto van zijn huis.

Tot slot een foto met de Beatles in Hamburg, op de Reeperbahn nota bene!!!

We waren om 19:30 bij de finish en waren pas de 15e daar..... En we waren één van de 2 team die alle opdrachten goed hadden uitgevoerd, 10 punten van 10. We hebben dus wel een burgertje verdiend!

Bij de jury moesten wij de foto’s laten zien, als bewijs, dat we er ook geweest waren. En tja….de eerste 10 punten zijn binnen. Morgen naar Zweden.

En om even de sfeer de proeven, dit is onze Bed & Breakfast:

Het was een flink stuk rijden, maar de 405 heeft zich (LOGISCH, PEUGEOT) goed gehouden!

Dag 2: Kopenhagen - Vänersborg

Vandaag moesten we op zoek naar een aantal zaken; zo waren de opdrachten: Maak een foto van een van de teamleden in een Scouting outfit, neem een jeneverbes, een levend pissebed (Oniscadea) en een brokje amalgneisgraniet mee naar de finish en neem een ongeopend blikje bier mee naar de finish, dat een temperatuur heeft van 7 graden Celcius. Het blikje moet ongeopend ingeleverd.

Eerst bij de start even gebroederlijk op de foto met twee andere "05-modellen" van Peugeot:

Vervolgens het verplichte bezoek aan de Mac voor het gratis internet.

En toen, vooral genieten van het mooie Zweedse landschap.

En vandaag het eerste en enige echte typisch Zweedse verkeersbord gezien!

Maar we waren vooral aan het zoeken in de bossen naar pissebedden en jeneverbessen.

Uiteindelijk waren dat ook de twee opdrachten waarvoor wij de volle punten kregen. De overige drie opdrachten hadden we helaas niet of niet juist volbracht. Morgen beter, op naar Noorwegen dan!

Enne, een paar sfeer beelden van wat er zich na de finish afspeelt......

Dag 3: Vänersborg - Lillehammer

Vandaag gaan we Noorwegen in, toch maar een sticker toegevoegd aan onze auto i.v.m. de recente gebeurtenissen.

Toen wij de gordijnen openden wisten we al dat het een mooie dag zou gaan worden. Een blauwe lucht met hier en daar een wolkje; het zou mooi weer worden vandaag. Ook de opdrachten bleken erg leuk te zijn, vandaag moesten we integreren met de lokale bevolking.
Ook vandaag weer vijf opdrachten, waarbij foto’s al bewijs dienen. In willekeurige volgorde: Ga bij iemand thuis lunchen; bereid bij iemand thuis in de keuken een lunch voor en eet deze samen met de bewoners op. Maak een foto van een van de teamleden in een zwembad bij iemand thuis. Maak een foto van je auto bij iemand in de garage, je auto dus helemaal naar binnen rijden. Verwissel van kleding met iemand van de lokale bevolking. De Zweed of Noor doet dus jouw kleren aan en jij die van hem/haar. En tot slot, speel bij iemand thuis het spel Twister.

We moesten dus de dorpjes in op zoek naar behulpzame Zweden of Noren. En die hebben we gevonden. Niet alleen werden we “achtervolgt” door mensen die perse wilden weten wat al die rare auto’s toch deden, maar ook als wij ergens om vroegen werden we meer dan vriendelijk te woord gestaan en daar waar mogelijk ook geholpen. De garage was niet zo’n groot probleem, veel Zweden hebben een garage en de eerste Zweed die we hiervoor benaderden, reed snel zijn Volvo voor ons naar buiten, zodat wij erin konden.



Ook de lunch en het zwembad bleken geen grote problemen op te leveren. Een jonge Zweedse dame die met haar kinderen op straat liep vroegen we of ze een zwembad had. Het was weliswaar een kinderbad, maar groot genoeg voor één van ons. We vertelden haar wat meer en vervolgens bleek de lunch ook geen probleem. Samen met haar zoontjes Sander en Max hebben we de keuken onveilig gemaakt. Jennie, Sander & Max: “Tack så mycket”!









Voordat we weggingen, wilde Sander ons nog graag zijn kamer laten zien, ik zou zeggen: Integratiemissie meer dan geslaagd!”

Voor het verwisselen van kleding wilden we het ons niet al te makkelijk maken, en dus gingen we op zoek naar de brandweer, of politie of zo. Helaas waren die niet makkelijk te vinden en toen wij een postbode in een mooi klein elektrisch autootje zagen, wisten we het: Postbode worden, willen we dat niet allemaal?
Een korte uitleg (nee meneer, we hoeven echt niet uw shirt te houden) en de heer in kwestie wilde meewerken.





Bij de finish kwam de jury echter met een aanvullende eis: het moest alle kleding betreffen.....terwijl dit niet in de opdracht aangegeven was. Beetje flauw, denk namelijk dat niemand met een postbode een shirtwissel heeft gedaan. Maar helaas, geen punten dus!

Alle Zweden bedankt en natuurlijk hebben we overheerlijke Hollandse stroopwafels bij de behulpzame personen achtergelaten.

Helaas bleek Twister een moeilijker verhaal, we hebben vele mensen gevraagd of ze dit spel hadden, maar helaas. Zelfs enige lokale speelgoed winkels hadden het spel niet. Al voordat wij de deur binnengingen wist de verkoopster ons te vertellen dat ze Twister niet had. Wellicht enige Carbagerunners voor ons al binnengeweest??

In totaal vandaag 6 punten erbij, totaal nu 20 (van de 30).

De route voerde vandaag langs mooie stukjes Zweden en in Noorwegen werd een flink stuk op onverhard afgelegd. Helemaal leuk is het om dan uit de auto te hangen en foto’s van de voor je en achter je rijdende Carbagebakken te maken.











Omdat we vandaag alweer een elandbord tegenkwamen, ook maar besloten een a-typische elandsticker op de 405 te plakken.

Dag 4: Lillehammer - Bergen

's Ochtens meteen even een shot van ons uitzicht. Even onze trouwe lezers laten meegenieten :-)



En over genieten gesproken: ons ontbijt, een megamuffin van de 7Eleven.



Zo, dag 4. Terwijl we dit schrijven rijden we in een tunnel van 24,5 km, toch even geen uitzicht, dus laptop op schoot.



Het is erg leuk om allemaal positieve reacties uit Nederland te krijgen, via Facebook of sms. Fijn dat er zo meegeleefd wordt en we zelfs vragen krijgen als we de opdrachten ’s ochtends niet op Facebook zetten.

Vandaag een lange maar mooie trip met leuke opdrachten. We moeten een ei bakken op de motor, een condoom opblazen met de uitlaat, de auto met 4 wielen in het water zetten (geen plas), er moeten 10 mensen in de auto zitten en tot slot (omdat de auto het al zolang heeft vol gehouden) moet de auto gewassen worden…..door 2 dames in bikini.

Dat belooft weer wat te worden. We hebben besloten vandaag samen te rijden met Richard en Patricia met hun 505. Gezellig, al maakt het soms een opdracht wellicht wat moeilijker, je komt nu immers met 2 auto’s aan. Maar dat zal achteraf gelukkig meevallen. Voordeel was dat ze onderweg een foto van ons konden maken en wij dus weer een foto hebben waar we samen op staan.



Eerst even langs de supermarkt; eieren, condooms en een spons kopen (geen schuursponsjes).

Maar terug naar de start en de opdrachten: bij de supermarkt meteen de condooms opgeblazen, kleine moeite met onze krachtige leeuwenmotoren!



Daarna snel onderweg. De organisatie had ons een leuke route beloofd en die kregen we. Niet alleen was het eerste deel grotendeels onverhard, ook moesten we regelmatig vaart minderen vanwege paarden, koeien en één keer zelfs een suicide-sheep (een schaap dat midden op de weg lag en ook bleef liggen). Gelukkig was het droog en bleef de weg goed begaanbaar.













Eénmaal in Fagernes, de eerste grotere plaats op onze route, hadden we een camping gezien waar wij hoopten enige opdrachten te kunnen volbrengen. Vol goede moed reden wij gewoon de camping op en al snel zagen we een perfecte plek, waar de auto het water in kon rijden.





Inmiddels hadden we de aandacht getrokken van de halve camping (het was regenachtig, dus velen zaten in hun tent te wachten op beter weer) en zo zagen we ook veel Nederlandse kinderen. Een korte uitleg aan de ouders en in no time hadden zowel wij als ook de 505 tien blije kinderen in de auto zitten. Een grote zak spekkies die we achterlieten maakten hun dag helemaal goed.







Ook de reacties van de ouders waren leuk. Men vond de afleiding erg welkom en dus hielp men ons ook nog even met het bakken van een ei.



Zo hadden we in korte tijd 3 andere opdrachten ook volbracht. Helaas bleek de lichte regen een spelbederver m.b.t. de 5e opdracht. Het vinden van 2 dames in bikini was op de camping onmogelijk, maar de aanwezige Nederlanders en Noren hadden ons goed geholpen.

Daarna even het centrum in, broodjes kopen en tijd voor een foto.



Toen we terug liepen naar de auto, was er even een “kippevel-momentje”. Wij stonden bij onze auto, toen een Noorse heer naar ons toe kwam lopen, op onze gisteren aangebrachte sticker wees en zei: “Thank you”. Er volgde een kort gesprek over de bijzondere situatie waarbij wij al feestend, vrolijk door een rouwend land rijden. Hij waardeerde erg dat wij ons wel bewust van deze situatie waren en vooral ons medeleven toonden.
Ook de rest van de dag zouden wij de Noren als erg vriendelijke mensen ervaren, overal stond men naar ons te zwaaien en werden we vrolijk ontvangen.

Vanaf Fagernes zouden we de E61 volgen, de “grote weg” richting Bergen. Dat bleek echter een weg te zijn die zeker aan het begin het predicaat landweggetje nog niet eens zou verdienen. Zeker toen er wegwerkzaamheden kwamen. Enkele tientallen kilometers reden we over een veredeld grindpad, soms zo smal, dat we moesten stoppen voor tegenliggers.



Maar het werd gelukkig beter en na een aantal tunnels o.a. van 24,5 en 11,5 km kwamen we ineens de tunnel uit en scheen de zon vol op onze auto! YES, op zoek naar een camping, hier zouden we toch wel de Bikini-Babes vinden??

Bij een grote waterval (volop bussen met toeristen) zagen we een camping en dus wij de parkeerplaats op. Daar deden wij met de 505 een “Top-Geartje”. De heren van Top Gear willen graag met oude auto’s met de bumpers tegen elkaar aan rijden, als de één al gestopt is. Toen wij dat ook op deze parkeerplaats deden, vergaten alle toeristen hoe mooi de waterval was en draaiden zich om, om allemaal te kijken naar wat er gebeurde. Dat wij allemaal in een deuk lagen vonden ze helemaal bijzonder.
Daarna vervolgden wij onze jacht op dames in bikini. Helaas is Noorwegen minder aantrekkelijk voor de jeugd dan bijvoorbeeld de Spaanse kust en daarom moesten wij het doen met iets rijpere, maar zeker niet de minder aardige Bikini-Babes. Beide auto’s werden even kort (alleen voor de foto) met de spons bewerkt en we konden verder richting finish.



Daar kwam de grote teleurstelling, de jury vond de éne bikini geen bikini en dus kregen we die punten niet toegekend. De overige opdrachten waren wel goed uitgevoerd en dus kregen we 8 punten.

Daarna snel Bergen in, een leuk gezellig stadje met veel leuke restaurantjes. Lekker bijkomen van een lange en drukke dag.
Morgen de laatste dag van de Carbagerun. Ons avontuur zit er alweer bijna op.

Dag 5: Bergen - Oslo

Vandaag de laatste dag. Nu even vanuit ons hotel in Oslo een korte update. Morgen wacht ons de lange rit naar huis, zo'n 1300 km naar Erwin. Vandaag was vooral een mooie rit. Genieten van het Noorse landschap en de Noorse mensen. Langs de weg werden we volop toegezwaaid door de vriendelijke Noren. Overal waar we stopten wilde men weten wat wij toch aan het doen zijn. Er leuk om dit zo mee te maken.

Heel bijzonder werd het vandaag, toen wij door een omleiding ineens op de weg langs Utoya zaten. Met het eiland in de verte herinnerde een haag van bloemen en briefjes aan het drama wat zich hier afspeelde. 's Avonds tijdens de prijsuitreiking is er geheel terecht een indrukwekkende minuut stilte voor alle slachtoffers gehouden.

Moeilijk om daarna terug te gaan naar de wedstrijd, maar wij hebben van de 48 punten er 34 weten te behalen, Zowaar niet slecht voor een eerste jaars team. Uiteindelijk waren er 7 winnaars, 7 teams bleken alle 48 punten te hebben behaald. Een bijzondere prestatie van die teams. Maar wij zijn vooral trots op het feit dat wij probleemloos de finish hebben weten te behalen en daarnaast een hoop leuke mensen hebben leren kennen. Zondag als we thuis zijn en uitgerust zijn zullen we nog de nodige foto's van de laatste dag toevoegen.

Inmiddels is het zondag en hebben we de lange terugreis gisteren nagenoeg probleemloos afgelegd. We hebben een band verwisseld, omdat deze ineens een grote bobbel aan de buitenkant had, en dat rijdt niet echt confortabel.





Maar daarna was alles weer helemaal goed met onze Peugeot en zijn we zonder problemen met een leuke snelheid door de 130.000 km gereden!

Zoals beloofd, nog een aantal foto's van de laatste dag:

Overtocht met de pont:





Omdat Richard en Patricia startprobleempjes hadden, waren wij behulpzaam met aanduwen:



Wat foto's van onderweg:









En, als om ook nog enige educatieve waarde te hebben (anders hebben jullie deze site alleen maar voor jullie eigen vermaak gevolgd.....): het verschil tussen de Zweedse en Noorse Eland; vergelijk deze foto met de foto van beroemde verkeersbord uit Zweden die tijdens dag 2 gemaakt werd en let dan vooral op de middelste poten van de eland!



Geheel onverwacht kwamen we door een omleiding langs het eiland Utøya, waar een week geleden het drama plaatsvond. Behalve de enorme hoeveelheid bloemen en kaarsen vallen de zeer persoonlijke boodschappen op. Heel bizar om hier te staan wetende wat er gebeurd is. Woorden schieten tekort.....




Vervolgens zijn we richting finish gereden waar we na het eten het afsluitende feest met prijsuitreiking bijwoonden. Alles was ingetogenener dan voorgaande jaren en vooral de minuut stilte was indrukwekkend.








Al met al een zeer geslaagde week, veel plezier gehad, veel leuke mensen ontmoet en dit alles ondanks de bijzonder situatie in Noorwegen. Volgend jaar weer....?